art. 4 ust. 2

Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Dz.U. 1994 nr 43 poz. 163
Znaczenie przepisu (AI)
Określa mechanizm ustalania wysokości odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS) lub możliwości jego niepowoływania. Przepis rozróżnia sytuacje, w których kwestie te reguluje układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania, a w przypadku braku związkowej reprezentacji - wymaga indywidualnego uzgodnienia z pracownikiem.

Treść przepisu

Art. 4. 1. U pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1c, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony. 2. U pracodawców określonych w art. 3 ust. 1 i 1c, których pracownicy nie są objęci układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, może zawierać regulamin wynagradzania. 3. Jeżeli u pracodawcy, o którym mowa w ust. 2, nie działa zakładowa organizacja związkowa, postanowienia regulaminu wynagradzania w sprawie wysokości odpisu na Fundusz lub nietworzenia Funduszu wymagają uzgodnienia z pracownikiem, o którym mowa w art. 8 ust. 2.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 5 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy