art. 22

Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Dz.U. 1994 nr 53 poz.214

Znaczenie przepisu (AI)

Określa wysokość renty inwalidzkiej dla funkcjonariuszy służb mundurowych w zależności od grupy inwalidztwa (40–80% podstawy wymiaru) oraz przewiduje 10% podwyżkę w przypadku inwalidztwa powstałego na skutek wypadku służbowego lub choroby zawodowej.

Treść przepisu

Art. 22. 1. Renta inwalidzka wynosi dla inwalidów zaliczonych do: 1) I grupy – 80 %, 2) II grupy – 70 %, 3) III grupy – 40 % – podstawy wymiaru bez uwzględnienia dodatków, o których mowa w art. 18 ust. 1. 2. Rentę inwalidzką zwiększa się o 10 % podstawy wymiaru inwalidom, których inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą lub wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy