art. 31

Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Dz.U. 1994 nr 53 poz.214

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis reguluje możliwość łączenia świadczeń emerytalnych z zaopatrzeniem emerytalnym funkcjonariuszy służb mundurowych. Stosuje się go, gdy osoba pobierająca już emeryturę lub rentę z innych tytułów (np. z ZUS) uzyska prawo do świadczenia na podstawie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.

Treść przepisu

Art. 31. Świadczenia i uprawnienia przewidziane w przepisach tego działu przysługują również osobom pobierającym emeryturę lub rentę na podstawie innych przepisów, jeżeli ustalono im prawo do emerytury lub renty przewidzianej w niniejszej ustawie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy