art. 21

Ustawa z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Dz.U. 1994 nr 73 poz. 324
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje prawo Kościoła Ewangelicko-Reformowanego do prowadzenia zbiórek na cele kościelne, charytatywne, naukowe i oświatowe. Ustanawia wyjątek od obowiązku zgłaszania takich zbiórek, gdy odbywają się one na terenach kościelnych, w kaplicach lub w miejscach tradycyjnie przyjętych.

Treść przepisu

Art. 21. 1. Kościelne osoby prawne mają prawo do zbierania ofiar na cele kościelne, działalność charytatywno-opiekuńczą, naukową, oświatową i wychowawczą. 212)W brzmieniu ustalonym przez art. 27 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), która weszła w życie z dniem 18 lipca 2014 r.. Zbiórki wymienione w ust. 1 nie wymagają zgłoszenia, jeżeli odbywają się w obrębie terenów kościelnych, kaplic oraz miejsc zwyczajowo przyjętych w danej okolicy i w sposób tradycyjnie ustalony.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy