art. 59f ust. 1–2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
Znaczenie przepisu (AI)
Określa sposób obliczania kar pieniężnych za nieprawidłowości stwierdzone podczas obowiązkowej kontroli budowlanej (dotyczące m.in. braku pozwolenia na budowę lub zgłoszenia). Kara jest iloczynem stałej stawki 500 zł, współczynnika kategorii obiektu oraz współczynnika jego wielkości, przy czym za każdą nieprawidłowość wymierza się odrębną karę, a ich suma stanowi ostateczną kwotę. W przypadku wymierzenia kary organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie.

Treść przepisu

Art. 59f. 1. W przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). 2. Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł. 3. Kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa załącznik do ustawy. 4. W przypadku gdy w skład obiektu budowlanego, z wyjątkiem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wchodzą części odpowiadające różnym kategoriom, karę stanowi suma kar obliczonych dla różnych kategorii. Dziennik Ustaw – 64 – Poz. 524 5. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, karę oblicza się odrębnie za każdą stwierdzoną nieprawidłowość. Karę stanowi suma tak obliczonych kar. 6. W przypadku wymierzenia kary organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim zakresie, postępowanie, o którym mowa w art. 51.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy