art. 18c
Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.
Dz.U. 1994 nr 111 poz. 535
Treść przepisu
Art. 18c.
1.
Zastosowanie każdego rodzaju środka przymusu bezpośredniego podlega odnotowaniu w
indywidualnej i zbiorczej dokumentacji medycznej.
2.
W jednostce organizacyjnej pomocy społecznej informację o zastosowaniu przymusu bezpośredniego
zamieszcza się w prowadzonym przez kierownika tej jednostki rejestrze przypadków zastosowania
przymusu bezpośredniego zawierającym następujące dane:
1)
imię i nazwisko osoby, wobec której zastosowano przymus bezpośredni;
2)
imię i nazwisko zlecającego zastosowanie przymusu bezpośredniego oraz osób wykonujących
jego stosowanie;
3)
zastosowany rodzaj środka przymusu bezpośredniego;
4)
opis przyczyn zastosowania przymusu bezpośredniego;
5)
czas trwania przymusu bezpośredniego (data i godzina rozpoczęcia i zakończenia jego
stosowania);
6)
przebieg stosowania przymusu bezpośredniego, w tym informację o skutkach jego stosowania
dla zdrowia osoby, wobec której został zastosowany.
3.
Przymus bezpośredni może być wykonywany wyłącznie przez osoby poinstruowane w zakresie
okoliczności, zasad i sposobu jego stosowania.
4.
Za przekazanie instrukcji, o której mowa w ust. 3, bezpośrednio odpowiada:
1)
kierownik podmiotu leczniczego - dla osób zatrudnionych w kierowanym przez niego podmiocie
leczniczym lub osób wykonujących w tym podmiocie działalność na podstawie zawartej
umowy lub porozumienia;
2)
kierownik jednostki organizacyjnej pomocy społecznej - dla osób zatrudnionych w kierowanej
przez niego jednostce lub osób wykonujących w tej jednostce działalność na podstawie
zawartej umowy lub porozumienia;
3)
dysponent zespołów ratownictwa medycznego - dla osób wchodzących w skład zespołów
ratownictwa medycznego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy