art. 29 ust. 1
Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.
Dz.U. 1994 nr 111 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Określa przesłanki i tryb dobrowolnego, lecz przymusowego hospitalizowania osób chorych psychicznie bez ich zgody, gdy ich stan zdrowia ulega znacznemu pogorszeniu lub nie są one w stanie samodzielnie zaspokajać podstawowych potrzeb życiowych. Decyzję podejmuje sąd opiekuńczy na wniosek rodziny, opiekuna faktycznego lub organu pomocy społecznej.Treść przepisu
Art. 29.
1.
Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art.
22, osoba chora psychicznie:
1)
której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje
znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego,
bądź
2)
która jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych,
a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie
poprawę jej stanu zdrowia.
2.
O potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby, o której mowa w ust. 1,
bez jej zgody, orzeka sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby - na wniosek jej
małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa, jej przedstawiciela ustawowego lub
osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę.
3.
W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8, wniosek może
zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- I CSK 1615/25 2025-10-31Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy