art. 7 ust. 4
Dz.U. 1994 nr 111 poz. 537
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa prawo żołnierzy przymusowo zatrudnianych w batalionach górniczych i podobnych formacjach do świadczeń z tytułu inwalidztwa powstałego w związku z tym zatrudnieniem, przyznawanych na zasadach obowiązujących dla inwalidów wojennych i wojskowych.Treść przepisu
Art. 7.
1.
Osobom, które zostały zaliczone do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa pozostającego
w związku z zatrudnieniem, o którym mowa w art. 1 ust. 1, przysługują świadczenia
pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych
i wojskowych oraz ich rodzin.
2.
Za inwalidztwo pozostające w związku z zatrudnieniem, o którym mowa w art. 1 ust.
1, uważa się inwalidztwo będące następstwem zranień, kontuzji bądź innych obrażeń
lub chorób powstałych w związku z tym zatrudnieniem.
3.
Związek zranień, kontuzji bądź innych obrażeń lub chorób z zatrudnieniem w miejscach,
o których mowa w art. 1 ust. 1, ustala wojskowa komisja lekarska.
4.
Grupę inwalidztwa, datę jego powstania oraz związek inwalidztwa z zatrudnieniem w
miejscach, o których mowa w art. 1 ust. 1, ustala lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie orzeczenia
wojskowej komisji lekarskiej.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy