art. 102

Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis nakłada obowiązek oznaczania egzemplarzy fonogramów i wideogramów danymi producenta oraz organizatora nadania. Kluczowe znaczenie ma domniemanie prawne, zgodnie z którym brak tych oznaczeń świadczy o nielegalnym pochodzeniu egzemplarza, co ułatwia dowodzenie w sprawach naruszeń praw autorskich.

Treść przepisu

Art. 102. 1. Na każdym egzemplarzu fonogramu lub wideogramu umieszcza się, poza oznaczeniami dotyczącymi autorstwa i artystycznego wykonawstwa, tytułami utworów oraz datą sporządzenia, nazwisko lub firmę (nazwę) producenta oraz, w wypadku utrwalenia nadania, nazwę organizacji radiowej lub telewizyjnej. 2. Domniemywa się, że egzemplarze niespełniające wymogów określonych w ust. 1 zostały sporządzone bezprawnie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy