art. 21 ust. 9
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Dz.U. 1995 nr 86 poz. 433
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis definiuje podstawowe prawo żołnierza zawodowego do zakwaterowania, określa formy jego realizacji (lokal, internat, świadczenie pieniężne) oraz wskazuje okoliczności wyłączające to uprawnienie, w szczególności nabycie lokalu z bonifikatą lub otrzymanie odprawy mieszkaniowej.Treść przepisu
Art. 21.
1.
Żołnierzowi zawodowemu od dnia wyznaczenia na pierwsze stanowisko służbowe do dnia
zwolnienia z czynnej służby wojskowej przysługuje prawo do zakwaterowania na czas
pełnienia służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, albo w
miejscowości pobliskiej albo za jego zgodą w innej miejscowości.
2.
Prawo do zakwaterowania żołnierza zawodowego jest realizowane w jednej z następujących
form:
1)
przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego;
2)
przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;
3)
wypłaty świadczenia mieszkaniowego.
3.
Żołnierz zawodowy wybiera, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których
mowa w ust. 2.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6.
Żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania, jeżeli on lub jego
małżonek, z zastrzeżeniem ust. 10:
1)
otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery, wypłacony na podstawie
przepisów ustawy obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r.;
2)
otrzymał odprawę mieszkaniową wypłaconą albo zrealizowaną w formie rzeczowej na podstawie
przepisów ustawy obowiązujących od dnia 1 lipca 2004 r.;
3)
nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego
z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia;
4)
otrzymał pomoc finansową wypłaconą w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia 31
grudnia 1995 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych
(Dz. U. z 1992 r. poz. 19 oraz z 1994 r. poz. 36);
5)
nabył własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego od Agencji.
7.
W przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami zawodowymi, jednemu z małżonków przysługuje
prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału kwatery albo innego lokalu
mieszkalnego, a drugiemu w formie przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej
albo wypłaty świadczenia mieszkaniowego; w przypadku braku możliwości przydziału kwatery
albo innego lokalu mieszkalnego, prawo do zakwaterowania jest realizowane w formie
przydziału miejsc w internacie albo kwaterze internatowej, albo w formie wypłaty świadczeń
mieszkaniowych. Małżonkowie wybierają, na ich wniosek, formę realizowania prawa do
zakwaterowania. Małżonkowi, który wybrał realizację prawa do zakwaterowania w formie
przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, nie przysługuje norma na małżonka,
który korzysta z innej formy realizacji prawa do zakwaterowania.
7a1)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie
ustawy o Agencji Mienia Wojskowego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1872),
która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r..
Przepisów ust. 1-3 i 7 nie stosuje się do żołnierza, o którym mowa w art. 7 ust. 1
pkt 4a.
8.
Żołnierz zawodowy traci prawo do zakwaterowania w miejscowości, w której pełni służbę
przez czas pełnienia tej służby, jeżeli:
1)
wynajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzieloną kwaterę albo inny lokal
mieszkalny, nie zamieszkuje w niej przez okres dłuższy niż trzy miesiące, z przyczyn
niewynikających ze stosunku służby lub innych niezależnych od niego;
2)
używa lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej w sposób
sprzeczny z decyzją o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, miejsca
w internacie albo kwaterze internatowej lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem, zaniedbuje
obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, albo niszczy urządzenia przeznaczone do
wspólnego korzystania przez mieszkańców;
3)
wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu albo obowiązującym
w tym zakresie regulaminom w internacie albo w kwaterze internatowej, czyniąc uciążliwym
korzystanie z innych lokali lub miejsc w internacie albo kwaterze internatowej;
4)
zajmuje lokal mieszkalny przydzielony na podstawie art. 38 i nie uiszcza pełnych opłat
za używanie kwatery lub pełnych opłat pośrednich z tytułu zajmowania kwatery przez
łączny okres dłuższy niż trzy miesiące.
9.
W przypadkach, o których mowa w ust. 8, dyrektor oddziału regionalnego wzywa żołnierza
do zaniechania naruszeń, określając trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku
niezastosowania się do wezwania wydaje decyzję o utracie prawa do zakwaterowania w
miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, przez czas pełnienia tej służby. Utrata
prawa do zakwaterowania następuje z dniem, w którym decyzja staje się ostateczna.
10.
Prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału miejsca w internacie albo
kwaterze internatowej przysługuje żołnierzowi zawodowemu, jeżeli on lub jego małżonek
w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej nie skorzystał
z uprawnień, o których mowa w ust. 6, albo on lub jego małżonek nie posiada w tej
miejscowości lokalu mieszkalnego wybudowanego lub nabytego z wykorzystaniem uprawnień,
o których mowa w ust. 6.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy