art. 29b
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Dz.U. 1995 nr 86 poz. 433
Znaczenie przepisu (AI)
Określa procedurę opróżniania lokali przez osoby niebędące żołnierzami zawodowymi, przewidując 30-dniowy termin na wezwanie dyrektora oddziału regionalnego oraz możliwość skierowania pozwu o opróżnienie do sądu w przypadku nieegzekwowania obowiązku. Przepis stanowi podstawę prawną do eksmisji niemożliwych do utrzymania w kwaterach osób trzecich.Treść przepisu
Art. 29b.
1.
Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zamieszkują kwatery albo inne lokale mieszkalne,
są obowiązane do ich opróżnienia w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania
właściwego dyrektora oddziału regionalnego. Przepis art. 41 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
2.
W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego w ustalonym terminie, dyrektor oddziału
regionalnego kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu mieszkalnego,
a w przypadkach, o których mowa w art. 45 ust. 3, również o wezwanie gminy do udziału
w postępowaniu.
3.
W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego może wskazać inny
lokal mieszkalny lub pomieszczenie tymczasowe, jeżeli potrzeby mieszkaniowe żołnierzy
zawodowych są zaspokojone, a osoba obowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego nie
posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego
lub nie jest uprawniona do takiego lokalu lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego
na podstawie odrębnych przepisów.
4.
Jeżeli osobie uprawnionej do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu na mocy wyroku
sądowego gmina nie dostarczyła lokalu, Agencji przysługuje roszczenie o odszkodowanie
od gminy na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy