art. 41
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Dz.U. 1995 nr 86 poz. 433
Treść przepisu
Art. 41.
1.
Żołnierz zawodowy wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkującymi jest obowiązany opróżnić
lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej, jeżeli:
1)
nie przysługuje mu prawo do zakwaterowania w związku ze skorzystaniem z uprawnień,
o których mowa w art. 21 ust. 6;
2)
ostateczna decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego utraciła moc oraz w przypadkach,
o których mowa w art. 24 ust. 2;
3)
żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne lokale mieszkalne, z których jeden
odpowiada co najmniej ich uprawnieniom; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru
lokalu mieszkalnego;
4)
żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne miejsca w internacie albo kwaterze
internatowej bez spełnienia warunków, o których mowa w art. 21 ust. 10; w takim przypadku
przysługuje im prawo wyboru miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;
5)
utracił prawo do zakwaterowania na podstawie art. 21 ust. 9;
6)
otrzymuje świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 48d;
7)
został zwolniony z zawodowej służby wojskowej.
2.
Żołnierz zawodowy, który utracił prawo do zakwaterowania, jest obowiązany opróżnić
lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej wraz z osobami wspólnie
z nim zamieszkującymi, w terminie 30 dni od dnia utraty prawa do zakwaterowania, a
w przypadku żołnierza zwalnianego z zawodowej służby wojskowej, któremu przysługuje
odprawa mieszkaniowa, w terminie:
1)
30 dni od dnia jej wypłaty albo
2)
90 dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w przypadku, o którym mowa
w art. 47 ust. 6.
3.
Żołnierz zawodowy, który otrzymał odprawę mieszkaniową w trybie art. 47 ust. 5 jest
obowiązany opróżnić lokal mieszkalny, miejsce w internacie lub kwaterze internatowej,
w terminie trzydziestu dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.
4.
W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego
wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo w kwaterze internatowej
w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania.
5.
Za okres zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, internacie albo kwaterze internatowej
do dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w ust. 4, żołnierz jest obowiązany uiszczać
odszkodowanie w wysokości opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie
albo kwaterze internatowej oraz opłaty pośrednie, a za okres od dnia doręczenia wezwania
do dnia opróżnienia, odszkodowanie w wysokości 150 % opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,
miejsca w internacie albo kwatery internatowej oraz opłaty pośrednie. Do odszkodowania
należnego za zamieszkiwanie w internacie albo w kwaterze internatowej nie stosuje
się przepisu art. 53 ust. 1.
6.
W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery
internatowej w ustalonym terminie, o którym mowa w ust. 4, dyrektor oddziału regionalnego
wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze
internatowej wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, z wyłączeniem przypadków, o
których mowa w art. 45 ust. 3.
7.
Do nieuiszczonego odszkodowania, do dnia opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca
w internacie albo kwatery internatowej, stosuje się przepisy art. 37.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy