art. 47
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Dz.U. 1995 nr 86 poz. 433
Treść przepisu
Art. 47.
1.
Odprawa mieszkaniowa wynosi 3 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego za każdy
rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku
za długoletnią służbę wojskową, i nie może być niższa niż 45 % oraz wyższa niż 100
% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego. Odprawę oblicza się i wypłaca według
następujących zasad:
1)
żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej przysługuje odprawa
obliczona z uwzględnieniem okresu służby liczonego w pełnych latach, z tym że rozpoczęty
rok, w którym następuje zwolnienie ze służby, przyjmuje się jako rok pełny;
2)
żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, któremu przyznano
wojskową rentę inwalidzką przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej, przysługuje
odprawa w wysokości 45 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego;
3)
wartość przysługującego lokalu mieszkalnego jest iloczynem maksymalnej powierzchni
użytkowej podstawowej przypadającej na jedną normę, o której mowa w art. 26 ust. 1,
ilości norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej w dniu wskazanym
przez żołnierza niezależnie od ilości norm należnych żołnierzowi w dniu jego zwolnienia
z zawodowej służby wojskowej, wskaźnika 1,66, wskaźnika ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytkowania w kwartale poprzedzającym
kwartał, w którym nastąpiło zwolnienie z tej służby, określanego w komunikacie Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego, z zastrzeżeniem pkt 4-6;
4)
w przypadku orzeczenia rozwodu, w ilości norm nie uwzględnia się norm na byłego małżonka;
5)
nie uwzględnia się normy przysługującej na członka rodziny żołnierza wnioskującego
o odprawę mieszkaniową, w sytuacji gdy został on już uwzględniony przy ustalaniu wysokości
odprawy mieszkaniowej na inną osobę niż ten żołnierz, z wyjątkiem sytuacji gdy uprawniony
do odprawy mieszkaniowej, o którym mowa w art. 23 ust. 1, jest dzieckiem żołnierza,
uwzględnionym przy ustalaniu wysokości odprawy mieszkaniowej tego żołnierza, w tym
także sytuacji, o których mowa w ust. 3, gdy są uprawnione osoby, o których mowa w
ust. 3;
6)
w przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami zawodowymi, naliczanie norm żołnierzowi
wnioskującemu o odprawę mieszkaniową na małżonka będącego żołnierzem może nastąpić
za zgodą obu małżonków. Małżonkowie w formie oświadczenia wskazują, u którego z małżonków
należy uwzględnić normy na dzieci. W przypadku braku jednomyślnego stanowiska małżonków
uwzględnienie dzieci następuje przy wniosku małżonka żołnierza, który później wystąpi
z wnioskiem o wypłatę odprawy mieszkaniowej.
2.
Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na ostatnie miejsce pełnienia
służby wydaje decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej nie później niż w terminie
90 dni od dnia złożenia wniosku. Wydanie decyzji następuje po złożeniu wniosku, oświadczenia
żołnierza o stanie rodzinnym na dzień wskazany przez żołnierza, o którym mowa w ust.
1 pkt 3, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4-6, oraz przedstawieniu co najmniej jednego z
następujących dokumentów:
1)
zaświadczenia o nabyciu uprawnień do emerytury wojskowej lub do wojskowej renty inwalidzkiej
wydanego przez wojskowy organ emerytalny;
2)
zaświadczenia o przyczynach zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wydanego przez
dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił służbę wojskową, jeżeli
nie nabył prawa do emerytury wojskowej lub nie uzyskał uprawnień do wojskowej renty
inwalidzkiej;
3)
zaświadczenia o związku śmierci żołnierza ze służbą wojskową wydanego przez właściwy
organ wojskowy;
4)
decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wraz z zaświadczeniem o wysłudze
lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydanym
przez właściwy organ wojskowy, jaką żołnierz zawodowy będzie posiadał w ostatnim dniu
pełnienia zawodowej służby wojskowej.
3.
W przypadku śmierci żołnierza zawodowego odprawę mieszkaniową oblicza się, przyjmując
wysługę lat, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustaloną na dzień jego śmierci i wypłaca
wspólnie zamieszkałym: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym i osobom
przysposabiającym, w wysokości nie niższej niż 45 % wartości przysługującego lokalu
mieszkalnego.
4.
Do obliczenia wartości przysługującego lokalu mieszkalnego w przypadku żołnierzy,
o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 ust.
1-4.
5.
Żołnierzowi zawodowemu, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o zwolnieniu
z zawodowej służby wojskowej, na jego wniosek złożony przed zwolnieniem ze służby,
wydaje się decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej, przyjmując do obliczenia wartość
przysługującego lokalu mieszkalnego, ilość norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej
służby wojskowej w dniu wskazanym przez żołnierza, niezależnie od ilości norm należnych
żołnierzowi w dniu jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, oraz wskaźnika ceny
1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytkowania w kwartale poprzedzającym
kwartał, w którym decyzja o zwolnieniu stała się ostateczna, określonego w komunikacie
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4-6. W przypadku
uchylenia decyzji o zwolnieniu żołnierza i dalszego pełnienia służby odprawa ponowna
i jej wyrównanie za pozostały okres nie przysługuje.
6.
Odmowa przyjęcia odprawy mieszkaniowej lub niezłożenie dokumentów, o których mowa
w ust. 2, w terminie 90 dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, nie zwalnia
z obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa w art. 41.
7.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i
tryb wypłaty odprawy mieszkaniowej oraz wzory wniosków składanych w tych sprawach,
uwzględniając potrzebę szybkiego i uproszczonego postępowania.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy