art. 23

Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli.

Dz.U. 1995 nr 13 poz. 59

Treść przepisu

Art. 23. 1. Kolegium Najwyższej Izby Kontroli zatwierdza: 1) analizę wykonania budżetu państwa i założeń polityki pieniężnej; 2) sprawozdanie z działalności Najwyższej Izby Kontroli w roku ubiegłym. 2. Kolegium Najwyższej Izby Kontroli uchwala: 1) opinię w przedmiocie absolutorium dla Rady Ministrów; 2) wnioski w sprawie rozpatrzenia przez Sejm określonych problemów związanych z działalnością organów wykonujących zadania publiczne; 3) wystąpienia zawierające wynikające z kontroli zarzuty, dotyczące działalności osób wchodzących w skład Rady Ministrów, kierujących urzędami centralnymi, Prezesa Narodowego Banku Polskiego i osób kierujących instytucjami, o których mowa w art. 4 ust. 1; 4) projekt statutu Najwyższej Izby Kontroli; 5) projekt budżetu Najwyższej Izby Kontroli; 6) roczny plan pracy Najwyższej Izby Kontroli. 3. Kolegium Najwyższej Izby Kontroli opiniuje: 1) wniesione przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli programy kontroli i informacje o wynikach szczególnie ważnych kontroli; 2) inne sprawy wniesione przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli albo przedstawione przez co najmniej 1/3 członków Kolegium. 4. Kolegium Najwyższej Izby Kontroli rozpatruje również zastrzeżenia do wystąpień pokontrolnych, o których mowa w art. 54 ust. 3.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy