art. 31
Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli.
Dz.U. 1995 nr 13 poz. 59
Treść przepisu
Art. 31.
1.
Kontroler podlega wyłączeniu, na wniosek lub z urzędu, z postępowania kontrolnego,
jeżeli wyniki kontroli mogłyby oddziaływać na jego prawa lub obowiązki, na prawa lub
obowiązki jego małżonka albo osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,
krewnych i powinowatych do drugiego stopnia bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia,
opieki lub kurateli. Powody wyłączenia kontrolera trwają także po ustaniu małżeństwa,
przysposobienia, opieki lub kurateli.
2.
Kontroler może być wyłączony, na wniosek lub z urzędu, z postępowania kontrolnego
w każdym czasie, jeżeli zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
3.
O przyczynach powodujących wyłączenie kontroler lub kierownik jednostki kontrolowanej
niezwłocznie zawiadamia na piśmie dyrektora właściwej jednostki kontrolnej, w której
kontroler wykonuje obowiązki.
4.
O wyłączeniu kontrolera postanawia dyrektor właściwej jednostki kontrolnej. Na postanowienie
o wyłączeniu zażalenie nie przysługuje.
5.
Prezes Najwyższej Izby Kontroli może, na wniosek lub z urzędu, postanowić o wyłączeniu
z postępowania kontrolnego właściwej jednostki kontrolnej, jeżeli wyniki kontroli
mogłyby oddziaływać na prawa lub obowiązki dyrektora albo wicedyrektora tej jednostki,
lub osób im bliskich, o których mowa w ust. 1; w przypadku wyłączenia Prezes Najwyższej
Izby Kontroli wyznacza do postępowania kontrolnego inną jednostkę kontrolną, powiadamiając
o tym Kolegium Najwyższej Izby Kontroli.
6.
Do czasu wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 4 i 5, kontroler podejmuje jedynie
czynności niecierpiące zwłoki.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy