art. 50
Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli.
Dz.U. 1995 nr 13 poz. 59
Treść przepisu
Art. 50.
1.
Świadkowi, który nie jest pracownikiem jednostki kontrolowanej, przysługuje zwrot
utraconego zarobku, poniesionych przez niego kosztów podróży i zakwaterowania oraz
dieta na zasadach określonych w odrębnych przepisach w sprawie diet i innych należności
z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju.
2.
Biegłemu i specjaliście przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych przez nich
uzasadnionych i udokumentowanych wydatków. Wysokość wynagrodzenia ustala się w umowie
zawartej między dyrektorem właściwej jednostki kontrolnej a biegłym lub specjalistą,
uwzględniając czas i nakład pracy niezbędne do wydania opinii, a także stopień złożoności
problemu będącego jej przedmiotem.
3.
Koszty, o których mowa w ust. 1 i 2, są pokrywane z budżetu Najwyższej Izby Kontroli.
4.
Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio do osoby wezwanej do złożenia wyjaśnień
w trybie art. 40 ust. 1 i 7.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy