art. 85
Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli.
Dz.U. 1995 nr 13 poz. 59
Treść przepisu
Art. 85.
1.
Czas pracy w Najwyższej Izbie Kontroli nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie
40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym
nieprzekraczającym 3 miesięcy.
2.
W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy i jej organizacją mogą być stosowane rozkłady
czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 12 godzin na
dobę. Czas pracy w tych rozkładach nie może jednak przekraczać przeciętnie 40 godzin
na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz - bez ich zgody - do osób opiekujących
się dziećmi do lat 8 oraz w innych przypadkach określonych w odrębnych przepisach.
4.
Rozkład czasu pracy w tygodniu oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia ustala
Prezes Najwyższej Izby Kontroli. Dni tygodnia niebędących dniami pracy w Najwyższej
Izbie Kontroli nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.
5.
Kontroler może być w uzasadnionych przypadkach, w szczególności ze względu na dobro
kontroli, zatrudniony poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do oddzielnego wynagrodzenia.
6.
Kontrolerowi, który na polecenie przełożonego wykonuje pracę poza normalnymi godzinami
pracy w porze nocnej lub w dni wolne od pracy przysługuje czas wolny.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy