art. 97d
Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli.
Dz.U. 1995 nr 13 poz. 59
Treść przepisu
Art. 97d.
1.
Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie dyscyplinarne wydając postanowienie o
wszczęciu postępowania dyscyplinarnego.
2.
Odpis postanowienia doręcza się obwinionemu, dyrektorowi kontrolnej jednostki organizacyjnej
Najwyższej Izby Kontroli, w której obwiniony jest zatrudniony oraz dyrektorowi jednostki
organizacyjnej Najwyższej Izby Kontroli właściwej w sprawach osobowych, a w przypadku
gdy obwinionym jest dyrektor kontrolnej jednostki organizacyjnej Najwyższej Izby Kontroli,
również Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.
3.
W toku postępowania dyscyplinarnego rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności niezbędne
do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, zbierając i utrwalając dowody, w szczególności:
zeznania świadków, opinie biegłych, wyjaśnienia obwinionego, dokumenty i oświadczenia.
4.
Jeżeli dowody zebrane przez rzecznika dyscyplinarnego dostatecznie uzasadniają, że
obwiniony popełnił czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne rzecznik dyscyplinarny
sporządza postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je obwinionemu, przyjmuje
od niego wyjaśnienia, a przed zakończeniem prowadzonego przez siebie postępowania
dyscyplinarnego, zapoznaje obwinionego z zebranymi w sprawie dowodami i sporządza
z tej czynności protokół. Protokół podpisuje rzecznik dyscyplinarny i obwiniony.
5.
Po wykonaniu czynności, o których mowa w ust. 4, rzecznik dyscyplinarny przedkłada
Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli materiały postępowania dyscyplinarnego wraz z wnioskiem
o ukaranie lub postanowieniem o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy