§ 10
Dz.U. 1996 nr 62 poz. 289
Treść przepisu
§ 10.
1.
Podstawę obliczenia dodatku wyrównawczego do wynagrodzenia, według składników wynagrodzenia
wypłacanych za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, stanowi wynagrodzenie za jeden dzień
z okresu poprzedzającego przeniesienie do innej pracy, określone według zasad obowiązujących
przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop, z tym że wynagrodzenie to dzieli
się przez liczbę dni kalendarzowych, za które pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie.
2.
W celu obliczenia dodatku wyrównawczego za okres miesięczny stosuje się odpowiednio
§ 9 ust. 2.
§ 1112)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1..
1.
W celu obliczenia wynagrodzenia, ustalonego w stawce miesięcznej w stałej wysokości,
za przepracowaną część miesiąca, jeżeli pracownik za pozostałą część tego miesiąca
otrzymał wynagrodzenie określone w art. 92 Kodeksu pracy, miesięczną stawkę wynagrodzenia dzieli się przez 30 i otrzymaną kwotę mnoży przez
liczbę dni wskazanych w zaświadczeniu lekarskim o czasowej niezdolności pracownika
do pracy wskutek choroby. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia odejmuje się od wynagrodzenia
przysługującego za cały miesiąc.
213)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3..
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku nieobecności pracownika w pracy,
w okresie której pracownikowi przysługuje zasiłek przewidziany w przepisach o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa lub w przepisach
o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy