§ 12
Dz.U. 1996 nr 62 poz. 289
Treść przepisu
§ 12.
1.
W celu obliczenia wynagrodzenia, ustalonego w stawce miesięcznej w stałej wysokości,
za przepracowaną część miesiąca, jeżeli pracownik w tym miesiącu był nieobecny w pracy
z innych przyczyn niż niezdolność do pracy spowodowana chorobą, i za czas tej nieobecności
nie zachowuje prawa do wynagrodzenia - miesięczną stawkę wynagrodzenia dzieli się
przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w danym miesiącu i otrzymaną
kwotę mnoży się przez liczbę godzin nieobecności pracownika w pracy z tych przyczyn.
Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia odejmuje się od wynagrodzenia przysługującego za
cały miesiąc.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku obliczania wynagrodzenia pracownika,
ustalonego w stawce miesięcznej w stałej wysokości, gdy okres pozostawania pracownika
w stosunku pracy nie obejmuje pełnego miesiąca.
§ 1314)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4..
115)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3..
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustalaniu wynagrodzenia i innych należności według
zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop lub ekwiwalentu pieniężnego
za urlop, rozumie się przez to zasady wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie
szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia
za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop
(Dz. U. poz. 14, z 2002 r. poz. 1810, z 2003 r. poz. 2290, z 2006 r. poz. 1591 oraz z 2009 r. poz. 1353).
2.
Przez użyte w § 8 w zdaniu drugim określenie „współczynnik” rozumie się współczynnik,
o którym mowa w § 19 rozporządzenia wymienionego w ust. 1.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy