§ 4
Dz.U. 1996 nr 62 poz. 289
Znaczenie przepisu (AI)
Sposób przeliczania wynagrodzenia procentowego na godzinowe w celu obliczenia należności za czas niewykonywania pracy (gotowość do pracy, przestój niezawiniony), godziny nadliczbowe oraz dyżur. Przepis określa metodę dzielenia stawki miesięcznej lub zmiennych składników przez liczbę godzin, aby wyznaczyć stawkę za jedną godzinę.Treść przepisu
§ 4.
13)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i
Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2003 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie
sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia
stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia
oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. poz. 2292), które weszło
w życie z dniem 1 stycznia 2004 r..
Przy ustalaniu wynagrodzenia określonego procentowo w celu obliczenia wynagrodzenia:
za czas niewykonywania pracy, jeżeli pracownik był gotów do jej wykonania, oraz za
czas niezawinionego przez pracownika przestoju (art. 81 § 1 Kodeksu pracy), dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych (art. 1511 § 3 Kodeksu pracy) oraz wynagrodzenia za czas dyżuru (art. 1515 § 3 Kodeksu pracy) stosuje się zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop.
2.
W celu obliczenia należności określonych w ust. 1 za jedną godzinę:
1)
według składników wynagrodzenia określonych w stawce miesięcznej w stałej wysokości
- należy tę stawkę podzielić przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania
w danym miesiącu;
2)
według zmiennych składników wynagrodzenia - wynagrodzenie ustalone według zasad określonych
w ust. 1 dzieli się przez liczbę godzin przepracowanych przez pracownika w okresie,
z którego ustala się to wynagrodzenie.
§ 4a4)Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8
stycznia 1997 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia
w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania
odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności
przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. poz. 15), które weszło w życie z dniem 24
stycznia 1997 r..
Przy ustalaniu należności, o których mowa w § 4 ust. 1, dla pracowników otrzymujących
wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania, określonego stawką miesięczną,
wynagrodzenie za 1 godzinę ustala się dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia przez
liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.
§ 4b5)Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4; w brzmieniu ustalonym
przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3..
Przy ustalaniu dodatkowego wynagrodzenia przysługującego na podstawie art. 1518§ 1 Kodeksu pracy, za godzinę pracy w porze nocnej minimalne wynagrodzenie za pracę przewidziane w
tym przepisie dzieli się przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania
w danym miesiącu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy