§ 9 ust. 2
Dz.U. 1996 nr 62 poz. 289
Znaczenie przepisu (AI)
Określa metodę obliczania dodatku wyrównawczego do wynagrodzenia dla pracowników otrzymujących wynagrodzenie w stawkach godzinowych lub za okresy krótsze niż miesiąc. Przepis precyzuje, jak wyznaczyć podstawę (wynagrodzenie dziennego) oraz jak dokonać finalnego obliczenia kwoty dodatku przez odliczenie faktycznie zarobionego wynagrodzenia po przeniesieniu do innej pracy.Treść przepisu
§ 9.
1.
Podstawę obliczenia dodatku wyrównawczego do wynagrodzenia, według składników wynagrodzenia
określonych w stawkach godzinowych albo za inny okres krótszy niż jeden miesiąc oraz
zmiennych składników wynagrodzenia wypłacanych za okresy nie dłuższe niż jeden miesiąc,
stanowi wynagrodzenie za jeden dzień z okresu poprzedzającego przeniesienie do innej
pracy. W tym celu wynagrodzenie ustalone według zasad określonych w § 7 ust. 2 dzieli
się przez liczbę dni kalendarzowych, za które pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie
przed przeniesieniem.
2.
W celu obliczenia dodatku wyrównawczego za okres miesięczny, od kwoty stanowiącej
iloczyn wynagrodzenia za jeden dzień, ustalonej zgodnie z ust. 1, i liczby dni, za
które pracownikowi po przeniesieniu do innej pracy przysługiwało wynagrodzenie, odejmuje
się wynagrodzenie przysługujące pracownikowi po przeniesieniu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy