art. 1a ust. 2

Ustawa z dnia 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Dz.U. 1996 nr 87 poz. 395
Znaczenie przepisu (AI)
Określa kryteria osobowe uprawnienia do świadczenia dla ofiar represji wojennych, wymagając obywatelstwa polskiego oraz wyklucza przyznanie świadczenia osobom otrzymującym dodatek kombatancki lub za tajne nauczanie, a w przypadku równoczesnego prawa do innych świadczeń socjalnych, dopuszcza wybór wyższej kwoty.

Treść przepisu

Art. 1a. 1. Świadczenie przysługuje osobom, które w okresie podlegania represjom określonym w ustawie były obywatelami polskimi i są nimi obecnie. 2. Świadczenie przysługuje wyłącznie osobom, które nie mają ustalonego prawa do dodatku: 1) kombatanckiego, określonego w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego; 2) za tajne nauczanie, przysługującego na podstawie odrębnych przepisów. 3. Osobie uprawnionej równocześnie do świadczenia i do dodatku określonego w przepisach: 1) o ubezpieczeniu społecznym rolników, 2) o uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnionym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu - przysługuje świadczenie albo jeden z dodatków - wyższy lub wybrany przez uprawnionego.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy