art. 6a ust. 2

Ustawa z dnia 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Dz.U. 1996 nr 87 poz. 395
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje tryb wydawania legitymacji osobom uprawnionym do świadczeń dla ofiar represji wojennych, określając organ wydający (Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych), zakres uprawnień potwierdzonych dokumentem oraz dane osobowe w nim zawarte.

Treść przepisu

Art. 6a. 1. Legitymację wydaje Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wraz z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 4 ust. 1. 2. Legitymacja jest dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w art. 6b i art. 6c, oraz z uprawnień, o których mowa w art. 47c ust. 1 i art. 57 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1285, 1292 i 1559). 3. W legitymacji ujawnia się imię (imiona), nazwisko i PESEL jej posiadacza. 4. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawności postępowania przy wydawaniu tej legitymacji i zapewnienie jej trwałości.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy