art. 31
Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym.
Dz.U. 1996 nr 102 poz. 475
Treść przepisu
Art. 31.
1.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może prowadzić działalność gospodarczą lub
być zatrudniony, jeżeli jej wykonywanie lub to zatrudnienie:
1)
nie powoduje konfliktu interesów i niezgodności między poszczególnymi rodzajami działalności
lub zatrudnienia;
2)
nie narusza niezależności i bezstronności doradcy podatkowego;
3)
nie pozostaje w sprzeczności z zasadami etyki zawodowej doradcy podatkowego.
1a.
Doradca podatkowy wykonujący zawód w ramach stosunku pracy, o którym mowa w art. 27
ust. 1 pkt 2 lit. b, zajmuje samodzielne stanowisko podległe bezpośrednio kierownikowi
podmiotu, w którym jest zatrudniony.
1b.
Doradca podatkowy nie jest związany poleceniem co do treści udzielanych porad, opinii
lub wyjaśnień.
1c.
Do czasu pracy doradcy podatkowego zalicza się także czas niezbędny do załatwienia
spraw poza lokalem podmiotu, w którym jest zatrudniony, w szczególności w sądach i
w organach administracji publicznej, oraz czas przygotowania się do tych czynności.
2.
Doradca podatkowy jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia Krajowej Rady Doradców
Podatkowych o rozpoczęciu prowadzenia działalności gospodarczej lub zatrudnienia wykraczających
poza zakres czynności określonych w art. 2, z podaniem rodzajów prowadzonej działalności
lub rodzajów zatrudnienia, oraz o wszelkich zmianach dotyczących zakresu tej działalności
lub tego zatrudnienia, w terminie 30 dni, odpowiednio od dnia rozpoczęcia jej prowadzenia,
rozpoczęcia zatrudnienia lub zaistnienia zmian.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- I FSK 1136/24 2025-07-25NSA
- I FSK 1145/24 2025-07-25NSA
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy