art. 7a ust. 2

Ustawa z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej.

Dz.U. 1996 nr 10 poz. 56
Znaczenie przepisu (AI)
Wyznacza Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na najwyższego rangą żołnierza w czynnej służbie wojskowej oraz określa, że do czasu mianowania Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych to właśnie on dowodzi Siłami Zbrojnymi przy pomocy dowódców rodzajów sił zbrojnych.

Treść przepisu

Art. 7a. 1. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jest najwyższym pod względem pełnionej funkcji żołnierzem w czynnej służbie wojskowej. 2. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego do czasu mianowania Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i przejęcia przez niego dowodzenia dowodzi Siłami Zbrojnymi przy pomocy dowódców rodzajów Sił Zbrojnych.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy