§ 27
Dz.U. 1996 nr 136 poz. 637NOT_IN_FORCE
Treść przepisu
§ 27. 1. Decydując o użyciu broni palnej lub psa służbowego, funkcjonariusz jest obowiązany postępować ze szczególną rozwagą, traktując broń palną oraz psa służbowego jako ostateczne środki działania. 2. Jeżeli nie zachodzą przesłanki, o których mowa wart. 21 ust. 2 ustawy, funkcjonariusz przed użyciem broni palnej lub psa służbowego jest obowiązany: 1) wezwać osadzonego lub inną osobę do zachowania zgodnego z prawem, a w szczególności do natych-miastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, zaniechania ucieczki, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy; wezwa-nie w stosunku do innej osoby należy poprzedzić okrzykiem "SŁUŻBA WIĘZIENNA", 2) w razie niepodporządkowania się wezwaniu okre-ślonemu w pkt 1, uprzedzić o możliwości użycia broni palnej lub psa służbowego okrzykiem "STÓJ -BO STRZELAM" albo "STÓJ -BO UŻYJĘ PSA". 3. W przypadku gdy wezwania, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, okażą się bezskuteczne, funkcjona-riusz obowiązany jest oddać strzał ostrzegawczy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy