art. 25
Ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów.
Dz.U. 1996 nr 149 poz. 703
Treść przepisu
Art. 25.
1.
Bezpośrednio przed podjęciem czynności mających na celu zaspokojenie zastawnika z
przedmiotu zastawu rejestrowego, o których mowa w art. 22 i art. 24, zastawnik powinien
na piśmie zawiadomić zastawcę o zamierzonym podjęciu działań zmierzających do zaspokojenia
jego roszczeń wynikających z zastawu rejestrowego.
2.
Zastawca może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, zaspokoić
zastawnika bądź wystąpić do sądu z powództwem o ustalenie, że wierzytelność nie istnieje
albo nie jest wymagalna w całości lub w części.
3.
Jeżeli powództwo zostało wniesione po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, zabezpieczenie
roszczenia jest niedopuszczalne.
4.
Jeżeli przedmiotem zastawu rejestrowego jest zbiór rzeczy ruchomych lub praw, stanowiący
całość gospodarczą, a wierzytelność zabezpieczona stała się wymagalna, zastawnik może
w pisemnym zawiadomieniu żądać od zastawcy zabezpieczenia roszczeń przez przeprowadzenie
spisu z natury składników majątkowych przedmiotu zastawu rejestrowego, w sposób określony
przez strony umowy zastawniczej.
5.
Od chwili zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 4, zastawca nie może bez zgody zastawnika
rozporządzać przedmiotem zastawu ani jego składnikami majątkowymi.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- I SA/Gl 804/24 2025-01-16WSA_Gliwice
- I SA/Gl 805/24 2025-01-16WSA_Gliwice
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy