art. 3

Ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów.

Dz.U. 1996 nr 149 poz. 703
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa wymagane formy zawarcia umowy zastawniczej (forma pisemna pod rygorem nieważności) oraz minimalny zakres danych, które musi ona zawierać, w tym dane stron, przedmiot zastawu i wysokość zabezpieczonej wierzytelności.

Treść przepisu

Art. 3. 1. Umowa zastawnicza powinna być pod rygorem nieważności zawarta na piśmie. Do umów o ustanowienie zastawu rejestrowego na wierzytelnościach i prawach nie stosuje się przepisów o formie pisemnej szczególnej określonej w odrębnych przepisach. 2. Umowa zastawnicza powinna określać co najmniej: 1) datę zawarcia umowy; 2) imię i nazwisko (nazwę) oraz miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres zastawnika, zastawcy oraz dłużnika, jeżeli nie jest on zastawcą; 3) przedmiot zastawu w sposób odpowiadający jego właściwościom; 4) wierzytelność zabezpieczoną zastawem - przez oznaczenie stosunku prawnego, z którego ta wierzytelność wynika lub może wynikać, oraz najwyższej sumy zabezpieczenia. 3. (uchylony)

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 4 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy