art. 41
Ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów.
Dz.U. 1996 nr 149 poz. 703
Treść przepisu
Art. 41.
1.
Sprawy o wpis do rejestru zastawów rozpoznaje się na posiedzeniu niejawnym; sąd może
zarządzić wyznaczenie rozprawy.
2.
Wpis do rejestru zastawów polega na wprowadzeniu do rejestru danych zawartych w postanowieniu
sądu niezwłocznie po jego wydaniu. Jednak wykreślenie zastawu rejestrowego następuje
po uprawomocnieniu się postanowienia, chyba że wniosek o wykreślenie złożył zastawnik.
2a.
W przypadku określonym w art. 18 ust. 2 lub w razie złożenia umowy ustanawiającej
administratora zastawu lub innych umów i dokumentów niezwiązanych ze zmianą danych
w rejestrze - sąd rejestrowy na podstawie postanowienia załącza umowy i dokumenty
do właściwych akt.
2b.
Postanowienie w przedmiocie wpisu sąd doręcza na adres zamieszkania (siedziby) lub
adres dla doręczeń ujawniony w rejestrze. O zmianie adresu należy zawiadomić sąd.
W razie braku powiadomienia sądu o zmianie adresu, o którym mowa w art. 40 ust. 1
pkt 2, doręczenie dokonane w sposób określony w zdaniu pierwszym uważa się za skuteczne,
o czym sąd poucza przy pierwszym doręczeniu.
3.
Postanowienie niezgodne z wnioskiem sąd uzasadnia z urzędu, jeżeli zostało wydane
na posiedzeniu niejawnym.
4.
W przypadkach innych niż określone w ust. 3 postanowienie sąd uzasadnia, jeżeli w
ustawowym terminie od jego doręczenia lub ogłoszenia na posiedzeniu jawnym zostanie
wniesiony środek odwoławczy.
5.
Od postanowienia w przedmiocie wpisu do rejestru zastawów przysługuje apelacja.
6.
Od postanowień innych niż określone w ust. 5 przysługuje zażalenie.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy