art. 3
Ustawa z dnia 7 listopada 1996 r. o obowiązkowych egzemplarzach bibliotecznych.
Dz.U. 1996 nr 152 poz. 722
Treść przepisu
Art. 3.
1.
Wydawca, który udostępnia publicznie egzemplarze publikacji na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej lub za granicą, obowiązany jest do nieodpłatnego przekazania uprawnionym
bibliotekom liczby egzemplarzy publikacji (egzemplarze obowiązkowe), określonej w
art. 5 ust. 1-3.
2.
Obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1, podlega również bezpośredni producent dzieła
wyprodukowanego w kraju dla wydawcy zagranicznego.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, obowiązane są także do przekazywania uprawnionym
bibliotekom egzemplarzy obowiązkowych:
1)
kolejnych wydań tego samego dzieła;
2)
poszczególnych mutacji gazet i czasopism, w tym również poszczególnych wersji językowych;
3)
wydań bibliofilskich;
4)
reprintów dzieł wcześniej już publikowanych;
5)
dzieł, które pierwotnie nie były publicznie udostępniane, w tym takich, które utraciły
charakter tajny lub poufny.
4.
W przypadku gdy to samo dzieło wydawca publikuje w różnych standardach edytorskich,
obowiązek przekazania egzemplarzy obowiązkowych odnosi się do standardu najwyższego.
5.
Minister Kultury i Sztuki 2)Obecnie minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zgodnie
z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 9 i art. 14 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach
administracji rządowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 888, 1086, 1566, 1909, 2180 i 2494 oraz
z 2018 r. poz. 138 i 379), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r. określi, w drodze rozporządzenia, w zakresie niezbędnym do zachowania dorobku wydawniczego,
wykaz bibliotek uprawnionych do otrzymywania egzemplarzy obowiązkowych poszczególnych
rodzajów publikacji oraz zasady i tryb ich przekazywania.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy