art. 4 ust. 1

Ustawa z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej.

Dz.U. 1997 nr 160 poz. 1080
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasadę obliczania wysokości dodatkowego wynagrodzenia rocznego (tzw. trzynastki) dla pracowników sfery budżetowej jako 8,5% sumy wynagrodzeń za dany rok, z uwzględnieniem ekwiwalentu za urlop. Przewiduje również proporcjonalne ustalenie kwoty w przypadku niepełnego okresu zatrudnienia.

Treść przepisu

Art. 4. 1. Wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5 % sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie, uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze sto-sunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wy-niku przywrócenia do pracy. 2. W przypadkach, o których mowa w art. 2 ust. 3, wysokość wynagrodzenia rocznego ustala się proporcjonalnie do okresu przepracowanego u danego pracodawcy.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy