§ 22
Dz.U. 1997 nr 36 poz. 220NOT_IN_FORCE
Treść przepisu
§ 22. 1. Wysokość szkody ustala się na podstawie: 1) cenników stosowanych przez zakład ubezpieczeń; ustalenie wysokości szkody na podstawie tych cen-ników następuje w każdym przypadku niepodejmo-wania odbudowy, naprawy lub remontu budynku, 2) kosztorysu wystawionego przez jednostkę dokonu-jącą odbudowy lub remontu budynku, odzwiercie-dlającego koszty związane z odbudową lub remon-tem, określone zgodnie z obowiązującymi w bu-downictwie zasadami kalkulacji i ustalania cen ro-bót budowlanych -przy uwzględnieniu dotych-czasowych wymiarów, konstrukcji, materiałów
Dziennik Ustaw Nr 36 -1269 -Poz. 220 i wyposażenia; jeżeli suma ubezpieczenia została ustalona według wartości rzeczywistej, uwzględnia się również faktyczne zużycie budynku od dnia rozpoczęcia odpowiedzialności zakładu ubezpie-czeń do dnia powstania szkody. 2. Zakład ubezpieczeń weryfikuje zasadność wiel-kości i wartości robót ujętych w przedstawionym przez ubezpieczającego kosztorysie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Kosztorys ten powinien zostać przedłożony przez ubezpieczającego najpóżniej w terminie 12 miesięcy od dnia powstania szkody. 3. Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w kwocie odpowiadającej wysokości szkody, nie większej jednak od sumy ubezpieczenia budynku, podanej w dokumencie ubezpieczenia, stanowiącej górną gra-nicę odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. 4. Zakład ubezpieczeń nie uwzględnia stopnia zużycia budynku przy szkodach drobnych, których wartość nie przekracza równowartości pieniężnej 10 q żyta.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy