§ 41

§ 41. 1. Oficerów powołanych do służby stałej w trybie art. 10 ust. 3 ustawy uznaje się za spełniają­cych wymagania kwalifikacyjne do wyznaczania na stanowiska służbowe określone wart. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a) ustawy. 2. Powołanych do służby stałej żołnierzy zawodo-wych, którzy odbywali studia lub naukę w szkole kształ­cącej kandydatów na oficerów zawodowych lub chorą­żych zawodowych, lecz jej nie ukończyli, uznaje się za spełniających wymagania kwalifikacyjne do wyznacza-nia ich na stanowiska odpowiednio w korpusie chorą­żych lub podoficerów, określone wart. 35 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy. 3. Niezależnie od wymagań kwalifikacyjnych, o któ-rych mowa wart. 35 ust. 2 pkt 3 ustawy, wyznaczenie oficera na stanowisko służbowe może nastąpić, jeżeli oficer uzyskał ocenę ogólną w opinii służbowej co naj-mniej: 1) dostateczną -w przypadku stanowisk służbowych do stopnia etatowego kapitana (kapitana marynarki); 2) dobrą -w przypadku stanowisk służbowych o stop-niu etatowym majora (komandora podporucznika) lub podpułkownika (komandora porucznika); 3) bardzo dobrą -w przypadku stanowisk służbo­wych o stopniu etatowym pułkownika (komando-ra) lub wyższym. Dziennik Ustaw Nr 7 -100-Poz. 38 4. W przypadku stanowisk chorążych zawodowych i podoficerów zawodowych wyznaczenie na wyższe stanowisko służbowe może nastąpić, jeżeli chorąży za-wodowy lub podoficer zawodowy uzyskał ocenę ogól-ną w opinii służbowej co najmniej dostateczną. 5. Stanowiskami służbowymi, na które może nastą­pić wyznaczenie oficera służby stałej na okres 5 lat (art. 35 ust. 7 ustawy), są stanowiska komendanta wyż­szej szkoły wojskowej, komendanta wojskowej jednost-ki badawczo-rozwojowej, komendanta szpitala wojsko-wego oraz komendanta szpitala uzdrowiskowego.