art. 1 ust. 1

Ustawa z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne.

Dz.U. 1997 nr 79 poz. 484
Znaczenie przepisu (AI)
Definicja przedmiotowa ustawy określająca, że reguluje ona zasady udzielania poręczeń i gwarancji przez Skarb Państwa, Bank Gospodarstwa Krajowego oraz niektóre osoby prawne, a także tworzenia zasobu majątkowego i wykonywania tych zobowiązań.

Treść przepisu

Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady, ogólne warunki i tryb: 1) udzielania poręczeń i gwarancji przez Skarb Państwa, tworzenia zasobu majątkowego Skarbu Państwa oraz wykonywania zobowiązań z tych tytułów; 2) udzielania poręczeń i gwarancji przez niektóre osoby prawne; 3) udzielania przez Bank Gospodarstwa Krajowego poręczeń i gwarancji w ramach rządowych programów poręczeniowo-gwarancyjnych. 2. Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, stanowią jedyne dopuszczalne formy, w jakich organy państwa oraz Bank Gospodarstwa Krajowego, w zakresie określonym ustawą, mogą ustanawiać, w drodze umowy, odpowiedzialność majątkową Skarbu Państwa za zobowiązania innych podmiotów. 3. (uchylony)

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy