art. 12 ust. 2
Dz.U. 1997 nr 79 poz. 484
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje uprawnienie Skarbu Państwa do udzielania poręczeń i gwarancji na zobowiązania emitenta obligacji, w tym na transakcje zabezpieczające ryzyko stopy procentowej lub walutowe. Stanowi podstawę prawną dla rządowych gwarancji kredytowych lub obligacyjnych.Treść przepisu
Art. 12.
1.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, minister
właściwy do spraw finansów publicznych lub Bank Gospodarstwa Krajowego mogą, w imieniu
Skarbu Państwa, udzielać poręczenia lub gwarancji spełnienia przez emitenta świadczeń
pieniężnych wynikających z wyemitowanych przez niego obligacji.
1a.
(uchylony)
2.
Poręczenie lub gwarancja mogą obejmować zapłatę należności głównej lub należności
ubocznych albo obu tych należności.
2a.
W przypadku udzielenia poręczenia lub gwarancji, o których mowa w ust. 1, może być
również udzielone poręczenie lub gwarancja wykonania zobowiązań wynikających z transakcji
zabezpieczającej przed ryzykiem zmiany stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanej
z emisją obligacji objętą poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, jeżeli transakcja
taka odpowiada standardom określonym przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Swapów i
Instrumentów Pochodnych lub Związek Banków Polskich.
3.
Poręczenie lub gwarancja są udzielane na wniosek emitenta obligacji.
4.
Poręczenie lub gwarancja stanowią zabezpieczenie całkowite lub zabezpieczenie częściowe
w rozumieniu ustawy o obligacjach.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy