art. 34f

Ustawa z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne.

Dz.U. 1997 nr 79 poz. 484
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa obowiązek Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) do sporządzania odrębnego rocznego planu finansowego dla każdego programu rządowego, w którym udziela poręczeń i gwarancji ze środków Skarbu Państwa. Plan ten musi zawierać limity kwotowe udzielanych instrumentów, szacowane koszty oraz wypłaty z tytułu wyegzekwowania poręczeń.

Treść przepisu

Art. 34f. 1. W związku z realizacją programów rządowych Bank Gospodarstwa Krajowego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, przygotowuje roczny plan finansowy, odrębnie dla każdego programu rządowego. 2. Plan finansowy określa w szczególności: 1) łączną kwotę, do wysokości której Bank Gospodarstwa Krajowego może udzielać poręczeń i gwarancji; 2) przewidywaną kwotę kosztów i wydatków wynikających z udzielanych poręczeń i gwarancji; 3) planowaną kwotę zaangażowania Banku Gospodarstwa Krajowego w akcje (udziały) podmiotów, o których mowa w art. 34a ust. 3, o ile dany program przewiduje takie zaangażowanie; 4) przewidywaną kwotę wypłat z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy