art. 93f § 1

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek sprawcy poddania się terapii (psychiatrycznej, seksuologicznej, farmakologicznej) lub leczeniu uzależnień, w tym obowiązek stawiennictwa w wyznaczonych terminach, jako warunek wykonania środka zabezpieczającego.

Treść przepisu

Art. 93f. § 1. Sprawca, wobec którego orzeczono terapię, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd pla-cówce w terminach wyznaczonych przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę i poddania się terapii farmakologicz-nej zmierzającej do osłabienia popędu seksualnego, psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie. § 2. Sprawca, wobec którego orzeczono terapię uzależnień, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd pla-cówce leczenia odwykowego w terminach wyznaczonych przez lekarza i poddania się leczeniu uzależnienia od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 43 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy