art. 35 § 2

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zasady badania przez sąd własnej właściwości (teritorialnej i stopnia) z urzędu oraz tryb przekazywania sprawy sądowi właściwemu w przypadku jej stwierdzenia niewłaściwości. Stanowi podstawę do zaskarżenia postanowień dotyczących właściwości zażaleniem.

Treść przepisu

Art. 35. § 1. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właści-wemu sądowi lub innemu organowi. § 2. Jeżeli sąd na rozprawie głównej stwierdza, że nie jest właściwy miejscowo lub że właściwy jest sąd niższego rzędu, może przekazać sprawę innemu sądowi jedynie wtedy, gdy powstaje konieczność odroczenia rozprawy. § 3. Na postanowienie w kwestii właściwości przysługuje zażalenie.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 656 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy