art. 607i
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zasady dalszego przekazywania osoby skazanej lub ściganej z Polski do innego państwa po jej wstępnym przekazaniu (tzw. dalsze przekazanie). Określa przypadki, gdy zgoda państwa wykonania nakazu jest wymagana, oraz sytuacje, w których można przekazać osobę bez zgody (np. przekroczenie 45 dni na terytorium PL).Treść przepisu
Art. 607i. § 1. Osoba ścigana, która w wyniku przekazania znalazła się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod-lega dalszemu przekazaniu bez zgody państwa wykonania nakazu w związku z przestępstwami popełnionymi przed przeka-zaniem, tylko wtedy, gdy: 1) pomimo takiej możliwości nie opuściła terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciągu 45 dni od dnia prawomocnego zakończenia postępowania albo po opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na nie powróciła; 2) wyraziła zgodę na przekazanie do państwa innego niż państwo wykonania nakazu; 3) stosuje się do niej przepis art. 607e § 3 pkt 2, 6, 7 albo 8. § 2. Na dalsze przekazanie osoby ściganej, która w wyniku przekazania znalazła się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymagana jest zgoda właściwego organu sądowego państwa wykonania nakazu, które przekazało tę osobę. Wnio-sek właściwego sądu okręgowego o wyrażenie zgody na dalsze przekazanie powinien zawierać informacje wymienione w art. 607c § 1. Przepis art. 607c § 2 stosuje się odpowiednio. § 3. Na wydanie osoby ściganej, która w wyniku przekazania znalazła się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymagana jest zgoda właściwego organu państwa wykonania nakazu, które przekazało tę osobę.
Dziennik Ustaw – 131 – Poz. 490
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy