art. 11
Ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy.
Dz.U. 1997 nr 96 poz. 593
Treść przepisu
Art. 11.
1.
Jednostka służby medycyny pracy prowadzi dokumentację medyczną osób objętych zakresem
jej działania.
2.
Obowiązek prowadzenia dokumentacji medycznej obejmuje również pielęgniarkę, o której
mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1.
2a.
Obowiązek prowadzenia dokumentacji badań i orzeczeń psychologicznych obejmuje również
psychologa, o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 2.
3.
Dane zawarte w dokumentacji medycznej oraz dane zawarte w dokumentacji, o której mowa
w ust. 2a, są objęte tajemnicą zawodową i służbową. Dane te mogą być udostępniane
wyłącznie podmiotom określonym w art. 19 i art. 2 ust. 4 oraz podmiotom uprawnionym
do udostępniania im dokumentacji medycznej na podstawie odrębnych przepisów i na zasadach
określonych w tych przepisach.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej
oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
dokumentacji medycznej, o której mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób jej prowadzenia i
przechowywania, a także wzory stosowanych dokumentów, mając na względzie właściwe
udokumentowanie przeprowadzanych badań oraz zapewnienie ochrony danych osobowych.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentacji
badań i orzeczeń psychologicznych, o których mowa w ust. 2a, wzory stosowanych dokumentów
oraz szczegółowy sposób jej prowadzenia, przechowywania i udostępniania, mając na
względzie właściwe udokumentowanie przeprowadzanych badań oraz zapewnienie ochrony
danych osobowych. Minister właściwy do spraw zdrowia przed wydaniem rozporządzenia
może zasięgnąć opinii Krajowej Rady Psychologów.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy