art. 21
Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi.
Dz.U. 1997 nr 106 poz. 681
Treść przepisu
Art. 21.
1.
Przetoczenia krwi lub jej składników mogą dokonywać wyłącznie:
1)
lekarz wykonujący zawód w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w
rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;
2)
na zlecenie lekarza pielęgniarka lub położna wykonująca zawód w podmiocie leczniczym
wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne,
pod warunkiem że odbyła organizowane przez regionalne centrum, Wojskowe Centrum lub
Centrum MSWiA odpowiednie przeszkolenie praktyczne i teoretyczne potwierdzone zaświadczeniem.
2.
Kierownik podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne
i całodobowe świadczenia zdrowotne zapewnia jednostkom lub komórkom organizacyjnym
przedsiębiorstwa tego podmiotu ciągły, całodobowy dostęp do krwi i jej składników.
3.
Dostęp do krwi i jej składników, o którym mowa w ust. 2, może być zapewniony poprzez
utworzenie banku krwi w podmiocie leczniczym, zlokalizowanym w odrębnym pomieszczeniu
przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego albo na terenie pracowni serologii lub pracowni
immunologii transfuzjologicznej lub medycznego laboratorium diagnostycznego.
4.
W strukturze przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego pracownia serologii lub pracownia
immunologii transfuzjologicznej, działa jako:
1)
samodzielna jednostka albo komórka organizacyjna;
2)
wydzielona pracownia wchodząca w skład medycznego laboratorium diagnostycznego;
3)
samodzielna jednostka albo komórka organizacyjna połączone z bankiem krwi;
4)
wydzielona pracownia wchodząca w skład medycznego laboratorium diagnostycznego połączona
z bankiem krwi.
5.
Kierownicy banku krwi albo pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej,
o których mowa w ust. 3, są obowiązani posiadać kwalifikacje i doświadczenie zapewniające
właściwe wykonywanie funkcji kierownika danego podmiotu.
6.
Do przeprowadzania badań związanych z przetaczaniem krwi i badań immunohematologicznych
na potrzeby leczenia krwią są upoważnione wyłącznie pracownie serologii lub immunologii
transfuzjologicznej wykonujące badania immunohematologiczne zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o medycynie laboratoryjnej
(Dz. U. z 2023 r. poz. 2125), dotyczącymi standardów jakości dla medycznych laboratoriów diagnostycznych.
7.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób szkolenia
pielęgniarek i położnych dokonujących przetaczania krwi i jej składników, wykaz umiejętności
związanych z przetaczaniem krwi i jej składników, będących przedmiotem szkolenia,
a także tryb wydawania zaświadczenia o odbytym szkoleniu przez podmioty, o których
mowa w ust. 1 pkt 2, oraz wzór tego zaświadczenia, uwzględniając konieczność zapewnienia
uczestnikom szkolenia nabycia umiejętności niezbędnych do przetaczania krwi lub jej
składników, prawidłowego dokumentowania przebiegu szkolenia oraz zapewnienia czytelności
zaświadczenia o odbytym szkoleniu.
8.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób i organizację leczenia krwią w podmiotach leczniczych wykonujących działalność
leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, w których przebywają
pacjenci ze wskazaniami do leczenia krwią i jej składnikami, w tym zadania: kierownika
tego podmiotu, ordynatora albo lekarza kierującego oddziałem oraz lekarzy i pielęgniarek,
2)
organizację banku krwi oraz pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej
podmiotu leczniczego, a także sposób sprawowania nadzoru nad działaniem banku krwi
oraz pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej w podmiocie leczniczym
wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne,
w którym przebywają pacjenci ze wskazaniami do leczenia krwią i jej składnikami, w
tym kwalifikacje i doświadczenie kierownika tego banku krwi albo pracowni serologii
lub pracowni immunologii transfuzjologicznej oraz jego zadania,
3)
sposób prowadzenia dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia krwią i jej składnikami,
4)
sposób zapewnienia dostępu do badań z zakresu serologii lub immunologii transfuzjologicznej
- mając na uwadze potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu leczenia krwią i jej
składnikami, zapewnienie bezpieczeństwa biorców krwi, sprawności i bezpieczeństwa
wszystkich czynności związanych z leczeniem krwią oraz czytelności i jednolitości
prowadzonej dokumentacji.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy