art. 33b ust. 2

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

Dz.U. 1997 nr 111 poz. 724
Znaczenie przepisu (AI)
Nakaz uboju lub zabicie zwierząt gospodarskich przez powiatowego lekarza weterynarii, gdy warunki utrzymania stają się niemożliwe do spełnienia na skutek obostrzeń sanitarnych. Ustanawia prawo do odszkodowania ze środków budżetu państwa za takie zwierzęta.

Treść przepisu

Art. 33b. 1. Jeżeli na skutek stosowania nakazów, zakazów i ograniczeń wydanych na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, z uwagi na wzrost liczby lub masy lub wiek zwierząt utrzymywanych w gospodarstwie nie jest możliwe spełnianie przy utrzymywaniu tych zwierząt warunków lub wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 7 lub 8, powiatowy lekarz weterynarii może, w drodze decyzji, nakazać zabicie lub ubój tych zwierząt. 2. Za zwierzęta gospodarskie zabite lub poddane ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie ze środków budżetu państwa przeznaczonych na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt. 3. Do odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 49 ust. 2-4, 7, 8 i 10-12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz przepisy wydane na podstawie art. 49 ust. 13 tej ustawy.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy