art. 18b
Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym.
Dz.U. 1997 nr 114 poz. 738
Treść przepisu
Art. 18b.
1.
W wypadku umyślnego naruszenia przez osobę objętą ochroną zasad lub zaleceń w zakresie
ochrony lub uporczywego uchylania się od wykonywania obowiązków, o których mowa w
art. 16 ust. 1 pkt 2, Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji albo Dyrektor
Generalny Służby Więziennej występuje do prokuratora prowadzącego postępowanie z wnioskiem
o cofnięcie ochrony lub pomocy.
2.
W przedmiocie wniosku, o którym mowa w ust. 1, prokurator wydaje postanowienie.
3.
Prokurator prowadzący postępowanie może wydać postanowienie o cofnięciu albo zakończeniu
ochrony lub pomocy - z urzędu lub na wniosek osoby, której udzielono ochrony lub pomocy,
po zasięgnięciu opinii Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, a w wypadku,
o którym mowa w art. 17 ust. 2, Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.
4.
Na postanowienie w przedmiocie cofnięcia albo zakończenia ochrony lub pomocy osobom,
których postanowienie dotyczy, przysługuje zażalenie do prokuratora nadrzędnego.
5.
Wydanie postanowienia o cofnięciu albo zakończeniu ochrony lub pomocy nie jest uzależnione
od wydania postanowienia o umorzeniu zawieszonego postępowania określonego w art.
9 ust. 2.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy