art. 3
Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym.
Dz.U. 1997 nr 114 poz. 738
Treść przepisu
Art. 3.
1.
Można dopuścić dowód z zeznań świadka koronnego, jeżeli łącznie zostały spełnione
następujące warunki:
1)
do chwili wniesienia aktu oskarżenia do sądu jako podejrzany w swoich wyjaśnieniach:
a)
przekazał organowi prowadzącemu postępowanie informacje, które mogą przyczynić się
do ujawnienia okoliczności przestępstwa, wykrycia pozostałych sprawców, ujawnienia
dalszych przestępstw lub zapobieżenia im,
b)
ujawnił majątek swój oraz znany mu majątek pozostałych sprawców przestępstwa lub przestępstwa
skarbowego, o których mowa w art. 1;
2)
podejrzany zobowiązał się do złożenia przed sądem wyczerpujących zeznań dotyczących
osób uczestniczących w przestępstwie lub przestępstwie skarbowym oraz pozostałych
okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. a, popełnienia przestępstwa lub przestępstwa
skarbowego określonego w art. 1.
2.
Można uzależnić dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego także od zobowiązania
się podejrzanego do zwrotu korzyści majątkowej odniesionej z przestępstwa lub przestępstwa
skarbowego oraz naprawienia szkody nimi wyrządzonej.
3.
Z czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, sporządza się protokół, a także
poucza się podejrzanego o treści art. 10 i 11, zamieszczając o tym wzmiankę w protokole.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy