art. 43
Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
Dz.U. 1997 nr 114 poz. 740
Treść przepisu
Art. 43. 1. Komendant Główny Policji sprawuje nadzór nad działalnością specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, z zastrzeżeniem art. 43a i art. 44a, w zakresie: 1) zasad i sposobów realizacji zadań ochrony osób i mienia; 2) sposobów użycia przez pracowników tych formacji środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej; 3) posiadania przez pracowników ochrony niezbędnych kwalifikacji. 2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, polega na: 1) kontroli organizacji i zasad działania, uzbrojenia, wyposażenia oraz współpracy z innymi formacjami i służbami; 2) kontroli zgodności aktualnego stanu ochrony jednostki z planem ochrony; 3) wstępie na teren obszarów i obiektów, a także innych miejsc, w których jest prowadzona ochrona, oraz żądaniu wyjaśnień i udostępniania bądź wglądu w dokumentację ochronną; 4) wstępie na teren siedziby przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie ochrony osób i mienia, w takich dniach i godzinach, w jakich jest prowadzona lub powinna być prowadzona działalność; 5) wydawaniu pisemnych zaleceń mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowanie działalności specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej do przepisów prawa. 3. Naruszenia przepisów prawa i nieprawidłowości stwierdzone w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w terminie określonym w zaleceniu, usuwa: 1) kierownik jednostki, w skład której wchodzą obszary, obiekty i urządzenia podlegające obowiązkowej ochronie; 2) osoba działająca w imieniu lub interesie przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na wykonywanie działalności gospo-darczej w zakresie ochrony osób i mienia, posiadającego świadectwo broni; 3) kierownik jednostki, w której utworzono wewnętrzną służbę ochrony.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy