art. 39
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych.
Dz.U. 1997 nr 123 poz. 779
Treść przepisu
Art. 39.
1.
Straże gminne utworzone przez gminy, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy
(Dz. U. poz. 195 i 396 oraz z 1995 r. poz. 601), zwane dalej „gminami warszawskimi”, stają się z mocy prawa oddziałami Straży Miejskiej
m.st. Warszawy. Regulamin straży może określić inną strukturę organizacyjną Straży
Miejskiej.
2.
Strażnicy oraz inni pracownicy straży gminnych utworzonych przez gminy warszawskie
mogą do dnia 31 marca 1998 r. złożyć oświadczenie o niewyrażeniu zgody na zatrudnienie
w Straży Miejskiej m.st. Warszawy. Stosunek pracy z osobami, które złożyły oświadczenie,
wygasa z mocy prawa z dniem przekształcenia straży gminnej w oddział straży miejskiej.
3.
Zasady i wysokość wynagrodzenia strażników oraz innych pracowników straży gminnych,
o których mowa w ust. 2, z dniem przekształcenia straży gminnej w jednostkę organizacyjną
straży miejskiej ustalana jest według zasad obowiązujących w Straży Miejskiej m.st.
Warszawy. W roku 1998 koszty funkcjonowania oddziałów, o których mowa w ust. 1, pokrywane
są z budżetu gmin warszawskich, w których straże gminne działały przed dniem przejęcia
przez Straż Miejską.
4.
Mienie komunalne pozostające w dyspozycji straży gminnej może być przekazane nieodpłatnie
przez gminę warszawską m.st. Warszawie, z przeznaczeniem na potrzeby Straży Miejskiej
m.st. Warszawy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy