§ 12

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 października 1997 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia.

Dz.U. 1997 nr 130 poz. 851NOT_IN_FORCE

Treść przepisu

§ 12. 1. W razie wątpliwości co do pochodzenia to-waru, organ celny może zażądać przedstawienia szcze-gółowego opisu procesu wytwarzania towaru, z które-go będzie wynikać, że spełnione zostały warunki okre-ślone w przepisach dotyczących pochodzenia towa-rów. 2. Opis, o którym mowa w ust. 1, musi być potwier-dzony przez organ upoważniony w kraju pochodzenia towaru do wystawiania świadectw pochodzenia. Rozdział 6 Świadectwa pochodzenia § 13. Jeżeli pochodzenie towaru przywożonego na polski obszar celny lub wywożonego z polskiego ob-szaru celnego musi być udokumentowane świadec­twem pochodzenia, dowodem pochodzenia towaru może być świadectwo pochodzenia, które spełnia łącz­nie następujące warunki: 1) zostało sporządzone przez organ upoważniony w danym kraju do wydawania świadectw pocho-dzenia oraz dający gwarancję rzetelności kontroli pochodzenia towarów, 2) zawiera dane niezbędne do identyfikacji towaru ob-jętego świadectwem, w szczególności a) dane nadawcy lub osoby wywożącej towar, b) określenie rodzaju towaru, c) masę brutto lub netto towaru; dane te mogą zo-stać zastąpione innymi, takimi jak ilość lub obję­tość, w wypadku gdy towar podczas transportu zmienia swoją masę, gdy jego masa nie może być określona lub gdy ilość lub objętość są da-nymi zwyczajowo identyfikującymi ten towar, d) liczbę, rodzaj, znaki i numery opakowań; jeżeli towar jest przewożony luzem, należy umieścić na świadectwie odpowiednią adnotację, 3) poświadcza, że towar, którego świadectwo dotyczy, pochodzi z określonego kraju.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy