§ 15

§ 15.1. Dla statków innych niż wymienione w § 13 ust. 1 ustala się następujące kategorie pod względem wyposażenia w środki i urządzenia ratunkowe: 1) kategoria Al -statki pasażerskie odbywające po-dróże w żegludze przybrzeżnej, 2) kategoria A2 -statki pasażerskie odbywające po-dróże w żegludze osłoniętej, 3) kategoria A3 -statki pasażerskie uprawiające że­glugę portową, 4) kategoria B -statki towarowe o pojemności brut-to poniżej 500, 5) kategoria Cl -statki rybackie o długości powyżej 75 m, wliczając w to statki, które przetwarzają swo-je połowy, 6) kategoria C2 -statki rybackie o długości 75 m i po-niżej, wliczając w to statki, które przetwarzają swo-je połowy, 7) kategoria D -statki specjalistyczne o pojemności brutto poniżej 500. 2. Ilość, rodzaj i rozmieszczenie środków i urządzeń ratunkowych dla poszczególnych kategorii statków, o których mowa w ust. 1, określają dyrektorzy urzędów morskich. Dyrektorzy urzędów morskich określają po-nadto rodzaj przedmiotów stanowiących wyposażenie środków ratunkowych dla poszczególnych kategorii tych statków oraz minimalny zestaw urządzeń nawiga-cyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla tych statków. 3. Ilekroć wyposażenie w środki ratunkowe uzależ­nione jest od długości statku, przyjmuje się wówczas je-go długość pomiarową określoną przepisami Między­narodowej konwencji o pomierzaniu pojemności stat-ków, sporządzonej w Londynie dnia 23 czerwca 1969 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 56, poz. 247 i 248). 4. Warunki uznawania stacji przeprowadzających atestację środków ratunkowych określają dyrektorzy urzędów morskich, zgodnie z wymogami IMO, i wyda-ją świadectwa uznania dla tych stacji.