art. 20ze

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zasady jednostronnego wypowiedzenia porozumienia podatkowego przez podatnika lub Szefa KAS, w tym skutki prawne rozwiązania (wsteczne lub przyszłe) oraz ochronę podatnika przed szkodliwymi konsekwencjami wypowiedzenia.

Treść przepisu

Art. 20ze. § 1. Podatnik może w każdym czasie wypowiedzieć porozumienie podatkowe. § 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć porozumienie podatkowe, jeżeli: 1) wyjdą na jaw istotne dla sprawy, w jakiej zawarto porozumienie, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istnie-jące w dniu zawarcia tego porozumienia, nieznane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, lub 2) stwierdzi, że porozumienie jest nieprawidłowe w świetle w szczególności orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego lub interpretacji ogólnych, lub 3) zostanie rozwiązana umowa o współdziałanie. § 3. Z zastrzeżeniem art. 20z, rozwiązanie porozumienia podatkowego następuje z dniem złożenia, na piśmie, drugiej stronie wypowiedzenia tego porozumienia wraz z uzasadnieniem. Podatnik w wypowiedzeniu porozumienia może wskazać inny niż wynikający ze zdania pierwszego termin rozwiązania porozumienia, poprzedzający dzień złożenia tego wypowiedzenia. § 4. Rozwiązanie porozumienia podatkowego na podstawie § 2 pkt 1 wywołuje skutki prawne od dnia jego zawarcia. § 5. Zastosowanie się do porozumienia rozwiązanego na podstawie § 1 oraz § 2 pkt 2 i 3 nie może szkodzić podatni-kowi. Przepisy art. 14k oraz art. 14m § 1–3 stosuje się odpowiednio.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy